දුන්හින්ද හන්දුව - සමන් එඩිරිමුනි | Dunhinda Handuwa By Saman Edirimunee

Dunhinda Handuwa by Saman Edirimunee

`සියල්ල සහ සැමටම වෙනස් වී ඇත, මැඩම්. මට කිසිදා සිතී නැත, ලෝකය මෙතරම් වේගයෙන් වෙනස් විය හැකි බව. නමුත් දැන්, මට එය දැඩි ලෙස විශ්වාසයි. මෙම ලෝකය අපි සිතනවාට වඩා වේගයෙන් වෙනස් වේ.`

`ඉක්මනින්ම, මම ඇයගේ බඩට නරඹන්න stole කළා. බෙඩ්ෂීට් එකකින් ආවරණය වී, එය පිටතින් දැකිය හැකි වෙනසක් පෙන්වන්න තවමත් ප්‍රමාණවත් විය නොහැක.`

`මෙම කුඩා එක ගැන කුමක්ද?` මම කිසිදු නින්දාවකින් තොරව ඇගේ බඩට මෘදු ලෙස අතින් තබමින් අසුවා.

ඇය මට ඇස් දෙකෙන්ම බලමින් සිටියේය. ඇය මට මොහොතක් පුරා බලමින් සිටියදී, ඇගේ ඇස් වල කඳුළු ගැලී ගියේය. මට සිතුණුයේ මම වැරදි දෙයක් අසුවාද කියා.

`ඔබට කියන්න අවශ්‍ය නැතිනම්, ඔබට එය කළ යුතු නැහැ. මට අසන්නට කණගාටුයි,` මම කිව්වා, කණගාටු වී.

මම ඇගේ බඩෙන් මගේ අතින් ඇදීම ආරම්භ කළ විට, ඇය එය අල්ලා ගත්තා.

`ඔබට අසන එකම කෙනා ඔබයි. මගේ මව්පියන්ටත් අසන්නට කාලයක් නැහැ, ගගන,` ඇය කඳුළු දමමින් කිව්වා.

මගේ හදවත ගිනි ගන්න ආරම්භ කළා. මට දැනෙයි කිසිවෙකු මට එකඟ නොවනු ඇත. නමුත් මගේ පුරුෂ හදවත තවමත් කාන්තාවකගේ ඇස් වල කඳුළු දැකීමේදී සිනාසීමට කඩිනම් නොවේ, මම ඇයව ආදරය කළාට පසුව, එය එක දිනයක් සඳහා පමණයි. මේ මොහොතේ, මගේ එකම පැතුම නම් ඇය කඳුළු දමන්න හේතු තිබේ නම්, එම සියල්ල මගේ ජීවිතයට වැටෙන්න යුතුය.`

`ඔවුන් තවමත් මෙහි සිටී. මම කුඩා කාන්තාවක්, නේද?`

`ඔබට ඔබව අහිමි කර ගැනීමට අවශ්‍යද? නැත්නම් ඔබට මෙම කුඩා එක අහිමි කර ගැනීමට අවශ්‍යද?` මම ඇයට නිහතමානීව ඇස් හරහා අසුවා.

ඇය දෙදෙනාගේ අතින් ඇගේ මුහුණ ආවරණය කළා. මට පිළිතුරක් අවශ්‍ය නැහැ. නමුත් මට දැඩි ලෙස විශ්වාසයි ඇය, ඇගේම හිත සඳහා, පිළිතුර සොයා ගන්න අවශ්‍යයි.